De familie Lutterman ervaart de jaren \'90. Hoewel dit het decennium is dat het dichtst bij ons ligt, zijn de verschillen nog levensgroot. Internet stond nog in de kinderschoenen en ook computerspellen zien er nog behoorlijk amateuristisch uit. Een leefregel gebiedt dat kinderen geen tijd meer hebben voor opa en oma. Zowel Maud (12), Brecht (10) als Jelle (15) hebben een eigen kamer en een eigen tv. De videorecorder is in elk huishouden te vinden, dus de tijd die kinderen voor een scherm doorbrengen stijgt explosief. De leefregel blijkt een open zenuw binnen het gezin. Opa Rob (70) en oma Giela (73) vinden dat de kinderen inderdaad te weinig tijd voor ze hebben en nauwelijks langs komen. Dit is tegen het zere been van de rest van de familie, die vindt dat opa en oma helemaal niet mogen klagen. Het is ook de tijd waarin het Nederlandse gezinnen economisch voor de wind gaat. Kinderen raken steeds meer verwend en krijgen daardoor ook steeds meer noten op de zang. Ook dit komt terug in een leefregel: ouders en kinderen onderhandelen over alles. Voor moeder Nicolette (44) en vader Henry (45) is deze regel ook heel herkenbaar anno 2011 en volledig geaccepteerd. Opa en oma hebben hier meer moeite mee. Die vinden dat hun kleinkinderen eigenlijk veel te vrij worden opgevoed. Tenslotte blikt de familie terug op de ervaringen die ze gedurende hun hele reis door de afgelopen eeuw hebben opgedaan. Wat hebben ze ervan opgestoken? En wat betekent dit voor hun huidige leven?
De familie Lutterman belandt in de jaren '80. Het decennium waarin het individu steeds meer centraal komt te staan. Dat het huishouden steeds meer wordt overspoeld door elektronica draagt daar zeker toe bij. De kinderen vermaken zichzelf met walkman en de eerste computerspelletjes. Een leefregel gebiedt dat iedereen meer voor zijn eigen mening op moet komen. Dat is bij deze familie niet tegen dovemansoren gezegd. Langzaam maar zeker verdwijnt de saamhorigheid en begint het leven steeds meer op het onze te lijken. Opa Rob (70) en oma Giela (73) zijn de eerste familieleden die dit opvalt. De snelheid van leven gaat, vergeleken met de vorige decennia, een stuk omhoog. De kinderen spreken daarom in deze aflevering in turbotaal (naar het boekje van Jan Kuitenbrouwer). Maud (12) en Brecht (10) leggen direct de link naar de sms-taal van nu. Niks nieuws vinden ze. Ook de kernramp in Tsjernobyl gaat niet aan de familie voorbij. Het eten van verse groenten moet vermeden worden. De familie gaat voor het eerst een nachtje weg. Net als veel gezinnen in die tijd gaan ze kamperen met de vouwwagen. Het valt nog niet mee om de tent op te zetten. Maud en Brecht oefenen thuis al voor een playback-voorstelling voor op de camping, waar ze Madonna en Cindy Lauper na gaan doen.
De familie Lutterman is al aardig op weg naar de moderne tijd. In deze aflevering doet het gezin de jaren '70 aan, een decennium waarin de nodige verschuivingen plaatsvinden tussen man en vrouw. De leefregel gebiedt dan ook dat vanwege de emancipatie de rollen zijn omgedraaid in dit decennium.
Na de donkere eerste decennia van deze eeuw komt er in de jaren \'60 eindelijk kleur in het leven van de familie Lutterman. Mode en muziek gaan een belangrijke rol spelen, evenals de verschuivende moraal.
Het gezin belandt in de jaren \'50. Voor de één een verstikkende tijd die nog stevig in de greep was van de verzuiling, terwijl het voor de ander het toppunt van gezelligheid en saamhorigheid was. Voor de familie Lutterman wordt het in dit decennium eindelijk wat comfortabeler. Er is onder meer een stofzuiger, een broodrooster en een strijkijzer. Ook is de leefruimte groter en is er voldoende eten voor iedereen.
De familie Lutterman wordt geconfronteerd met de gevolgen die de Tweede Wereldoorlog had op het gezinsleven. De schaarste gebiedt de familie om spaarzaam en creatief om te gaan met voedsel en andere onontbeerlijke zaken die het gezin draaiende moeten houden. Vooral oma heeft nog levendige herinneringen aan de oorlog. De sfeer in huis, met bonnenboekjes, propagandamateriaal en verzetskranten, emotioneert haar.
Het gezin krijgt te kampen met de crisis van de jaren \'30. Er is een tekort aan alle elementaire levensbehoeften. Er is weinig te eten en op alles moet bespaard worden. Vader Henry en zoon Jelle gaan vissen om het karige maal aan te vullen. Moeder Nicolette en oma wecken de oogst uit de moestuin.
Het gezin gaat precies een eeuw terug in de tijd en ervaart hoe primitief de leefomstandigheden aan het begin van de vorige eeuw waren. Slapen in de bedstee op een matras van stro, wassen bij de pomp en koken op de kachel. Kan het gezin overleven zonder de verworvenheden van onze huidige tijd?
